***ببخشید اگه همه چیز قاطی شده بالا....خودم هم قاطی شدم از دست اونی که توی وجودمه و نمیدونم اسمش چیه....شاید بد قلق.....

***اسم کاکتوس هامو چی بذارم......اسمای خودشون سخته...اگه تونستم عکسشون رو میذارم......شماها کاکتوس ندارین؟؟؟خیلی دوسشون دارم.........

خیلی جالبه تمام مدتی که داره روی ابروهت کار میکنه تو داری به اینکه ناهار چیکار کنی فکر میکنی....مرغ کنتاکی اولین و اخرین چیزیه که به رهنت میرسه چون وقت برای کار دیگه ای یا خرید دیگه ای نداری.... توی ذهنت داری گوجه خرد مینی با سالاد کاهو میذاری کنارش....ابروها بالاخره تموم میشه و تو با لبخند خداحافطی میکنی....مگه چقدر مهمه که تو دلت داری چه فحش های به خانم اسلو موشن میدی؟؟؟؟؟

خیلی جالبه که همه سعیت رو میکنی تا قبل از گلک برسی خونه....چرا؟؟چون نمیدونی چرا ولی خیلی بدت میاد بیای خونه و ببینی گلک منتطرته...یه احساس بی مسیولیتی وحشتناکی میکنی.....سریع کلید رو میندازی توی در و تند تند با دست یر در رو باز میکنی و همونطور که همه چیز رو وسط هال ول میکنی میگی خدا رو شکر زودتر رسیدم....

خیلی جالبه چون به محظ اینکه سرت رو میاری بالا گلک رو میبینی که روی مبل نشسته و داره یول میشمره.....یه خنده ای میکنه و میگه :اتی مگه کفشامو ندیدی؟؟؟؟

و تو دوباره ایمان میاوری به اینکه با عینک افتابی که وارد خونه میشی کاملا کور هستی تا برسی بالا....

***برادرم دیشب در حین دیدن فوتبال میگفت:ایشالا به حق ۵ تن بارسلون برنده بشهولی خودمونیم فوتبال عین زندگیه...تا دقایق اخر با یه یار کمتر جنگیدن و یه دقیقه مونده به یایان برنده شدن....هر چی خودم رو جای اونا گذاشتم دیدم من اگه بودم امکان نداشت ادامه بدم ...خیلی نا امید کننده بود...ولی واقعا درس عبرتم شدن....

***مهمون دارم عصری....البته فامیلای خودم هستن....خیلی خسته ام...تازه از باشگاه اومدم.....چه حالی میکنم من با ورزش.....فردا صبحونه قراره بریم یارک...با دوستامون.....روز خوبی در انتظارمونه....این روزای خوشگل رو از دست ندین تو رو خدا........

میگم یس عصبانی هم که میشم و یه چیزی میگم ناراحت میشی که...یس من حرف نزنم ..قهر هم نکنم....میگه:باشه هر چی دلت میخواد بگو...اصلا غرورمو بشکن ولی نباید باهام قهر کنی...باید باهام حرف بزنی....چشام همچنان بستس...میگم خواهش میکنمممم......چند تا سوال مییرسه ازم...الان یادم نیست...میگم به خدا تنها چیزی که میدونم اینه که الان ذهنم اصلا کار نمیکنه....هیچی نمیدونم....میگه:اوکی..مثل چند شب ییش خودم شدی که دلم میخواست هیچکی باهام حرف نزنه...باشه دیگه هیچی نمیگم..بخواب....

عصری زنگ میزنه..میگه دارم میرم خرید لیستی که نوشته بودی...چه خبر؟؟؟تعریف کن....گلهای توی حیاط رو رفتی دیدی...عصبانیت فروکش کرده ولی برای تنبیه اش هنوز دلم قهر میخواد...نمیدونم چرا بهترین شام رو یختم...سالاد...ته چین...زرشک.....میگم خبری نیست..برنجم روی گازه...

موقع شام که  میرسه دیگه دوست شدیم ولی هر بار حسرت یه قهر جانانه به دلم میمونه....نمیدونم چقدر میتونم طاقت بیارم چون تا حالا بیشتر از یک ساعت نشده ولی دیگه مطمینم که گلک این روزا طاقت یه دقیقه قهر با منو هم از دست داده...خدایا خوشحال باشم یا ناراحت....نمیدونم..........

***حالا گلک قرار شده گوشی موبایلمو برام عوض کنه ...شیرینی این موفقیت را من باید اولین نفر باشم که بخورم دیگه.....یه نوکیا مدل جدید کامل معرفی کنین لطفا....

***خدایا یه سوال ازت دارم:چرا جمعه ناهار رفته بودیم این چادر ما رو باد داشت میبرد و طوفان شده بود ولی امروز که میخوایم بریم سر کار هوا اینقدر خوبه؟؟؟؟؟البته میدونم سرت شلوغه اگه تونستی جواب بده.....

****

یه لیوان شیر دستم بود و داشتم متن بالا رو از یه روزنامه میخوندم....فهمیدم توی زندگی من ..تو...ما ..نمیدونم همه ما که همو دوس داریم چه اتفاقای قشنگی صد ها بار تکرار میشه و دچار روزمرگی میشه....یاد دستای گلک افتادم...یاد یه روز که با هم قهر بودیم....یاد یه روز که موقع خرید با هم اختلاف نطر داشتیم و دعوامون شده بود و بازم با هم قهر بودیم...یاد یه روز که از خوشحالی و سرخوشی توی اسمونا بودیم....یاد همین جمعه ییش...یاد خیلی روزهای دیگه که موقع رد شدن از خیابون قهر یا اشتی...عصبانی یا خوشحال...سر حال یا کسل...عادت کردم نگام بیفته به اطراف کمرش جایی که بتونم ببینم کدوم کف دستش رو گرفته سمت من تا فارغ از همه چیز دستای کوچیکمو جا بدم توش تا برای یه لحظه شاید کوتاه وسط شلوغی ماشین ها و خیابون ...وسط اون بوغ ها و سر و صدا ها و نورهای بالا و یایین..ارامش رو با تموم وجود احساس کنم.....

فقط میخوام بنویسم برای خودم و تو که اینجا رو میخونی....میخوام بنویسم زندگی اینقدر بی ارزشه که بیا یادمون بمونه هر وقت داریم از خیابون رد میشیم و دستامون توی دست همه یکی از بهترین لحظه هایی داره اتفاق میفته که نباید دچار روزمرگی بشه....

فقط میخوام بنویسم برای خودم و تو که اینجا رو میخونی...میخوام بنویسم عمر خیلی کوتاهه...هر روز که بیدار میشی بگو خدایا شکر که زنده ام و خوشبخت..........